امتياز نسبى ، و اين امتياز نسبى واسطه و منشأ امتياز حقيقي در مقام كثرت خلقي است . از آنجا كه وجود علت تامهء كليه موجودات بحسب وجود مشتمل است بر جميع موجودات صادرهء از أو به نحو كثرت در وحدت بدون امتياز وجودي بحسب عين و تحقق ، و از آنجا كه علم

--> كسانى كه وارد بعمق اين مباحث نيستند درك نمود . يكى از دوستان قسمت‌هائى از ترجمهء اثر شخصى بنام پروفسور فضل الرحمن أستاذ فلسفهء اسلامى دانشگاه شيكاگوى امريكا را كه در فلسفهء ملا صدرا تأليف نموده براي حقير فرستاده است كه در بيان و تقرير مسائل فلسفي و عرفانى هفواتى برشته تحرير آورده است كه آدمى در درياى حيرت غرق مىشود . در قسمتى از سطور اين كتاب تاخته است به آنهائى كه گفته‌اند ، أكثر فلاسفه و عرفاى اسلام إيراني بوده‌اند و پيش خود در مقام ايراد به برخى از مباحث كتاب أسفار برآمده است كه واقعا بايد گفت بهتر است اين قبيل افراد بروند درس بخوانند بعد دست به تأليف بزنند . جاى تأسف است كه در محيط دانشگاهى ما براي نمونه يك نفر هم در فلسفه و عرفان اسلامى إيراني در مدت بيش از ( 60 سال ) تربيت نشد كه بتواند به زبان انگليسى يا فرانسوى و يا آلمانى برخى از عالىترين آثار فلاسفهء ما را به دانشمندان بشناساند و يا آن‌قدر بنيهء علمي داشته باشد كه بتواند پاسخگوى اراجيف أمثال باصطلاح پروفسور فضل الرحمن برآيد . در عصر مغول هم اين قسم فرهنگ ملى ضعيف نشد و مورد تهاجم بلادفاع قرار نگرفت .